الف : منظور خصوص غسلهاى واجب در روز باشد . ب : مطلق اغسال واجبه چه آنهائى كه در روز واقعند و چه غسلهاى شب . در صورت اوّل غسل واقع در روز اگرچه يكى هم باشد مانند مستحاضه متوسّطه فعل آن در صحّت روزه همان روز شرط است . و در صورت دوّم نيز دو احتمال است : ج : شرط بودن مطلق اغسال نسبت بخصوص روزه روز بعد باشد . د : شرطيّت آنها بملاحظه مطلق روزه باشد اعمّ از روزه حاضر يا روزه واقع در روز بعد زيرا دليلى كه غسل را در صحّت روزه دخيل و شرط قرار داده از هر دو جهت ( نسبت به صوم و غسل ) اطلاق دارد . سپس مىفرماين : از دو احتمالى كه در صورت دوّم است ، احتمال اوّل بهتر است زيرا غسلى كه براى مغرب و عشاء واجب است بعد از مغرب و بپايان رسيدن روز لازم مىباشد پس چطور مىتوان آن را در صحّت روزه گذشته دخيل قرار داد . بلى اگر آن را شرط در صحّت روزه فردا بدانيم بىاشكال و بدون محذور است . پس حاصل اين مىشود كه مطلق اغسال در صحّت مطلق صوم دخيل هستند اگرچه بعد از تحليل اينطور بدست مىآيد كه اغسال نهارى در صحّت روزه حاضر و اغسال ليلى در روزه مقبل و آينده معتبر و شرط شده‌اند مؤلف گويد : مقصود از نصّ مشاراليه حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را